DZIECI (od 10 r.ż ), NASTOLATKI

…i to nie ulega żadnym wątpliwościom. Jak powiedział kiedyś świetny pedagog – Janusz Korczak – „Dziecko ma prawo być sobą. Ma prawo do popełniania błędów. Ma prawo do posiadania własnego zdania. Ma prawo do szacunku. Nie ma dzieci – są ludzie.”. Ludzie, którzy kiedyś będą dorosłymi, ale potrzebują innych dorosłych – m. in. rodziców, jako towarzyszy, jako nauczycieli na krętej drodze ku dorosłości. A że droga jest kręta wie o tym każdy rodzic małego dziecka czy nastolatka, wie również o tym samo dziecko, które doświadcza świata. O ile bezpieczniej i lepiej mieć koło siebie rodzica, który jako towarzysz przeprowadzi przez nowe otoczenie przedszkola, szkoły i przez wszystkie emocje z tym związane. Czasem jednak trudniej dziecku czy nastolatkowi opowiedzieć o wszystkim , co dzieje się w jego głowie – z różnych powodów. Czasem dzieci chcą chronić swoich rodziców przed trudnymi z ich punktu widzenia sprawami, nie chcą ich martwić tym, że im trudno w nowej klasie albo właśnie przeżywają konflikt z przyjacielem. Często obawiają się braku zrozumienia, bo „co rodzice mogą wiedzieć” albo mają poczucie, że „to i tak nic nie da”. Przyczyn, z powodu których dziecku czasem trudniej zwrócić się po pomoc do rodzica może być wiele. Może wręcz okazać się, że łatwiejszym jest podzielenie się tym „co w duszy gra” z kimś obcym, z którym nie łączy dziecka więź emocjonalna. Niezależnie od tego kim jesteś czytając ten tekst – rodzicem, który szuka pomocy dla swojego dziecka/nastolatka czy nastolatkiem, który szuka pomocy dla siebie – być może jestem tą osobą, której możesz spróbować zaufać.

Być może właśnie zmieniłaś/eś szkołę, klasę i jest Ci trudno w nowym otoczeniu, bo wszystko jest nowe, a nawiązywanie relacji z rówieśnikami sprawia Ci trudność i obawiasz się odrzucenia, braku akceptacji czy osamotnienia. Może zmieniłaś/eś miejsce zamieszkania i zostawiłaś/eś za sobą przyjaciół i wszystko co było znane i bezpieczne i po prostu tęsknisz, ale trudno Ci o tym rozmawiać z rodzicami. Utrata bliskich osób, przyjaciół – niezależnie od wieku – zazwyczaj jest dotkliwa i wywołuje w nas smutek i przygnębienie, czasem płacz spowodowany tym, że trudno nam jest sobie wyobrazić, że wszystko się zmieniło. Czasem pojawia się uczucie, że wszystkiego jest nagle zbyt wiele – zbyt wiele emocji, zbyt wiele wymagań i oczekiwań, a do tego rodzice jakoś jakby przestali Cię rozumieć i czujesz w związku z tym spadek nastroju. To trudne momenty w życiu i warto wówczas sięgnąć po wsparcie, by mieć poczucie, że nie jest się samemu.

Dojrzewanie to okres poszukiwań, który obfituje w wiele nowych doświadczeń, zmian w towarzystwie całego wachlarza emocji i w otoczeniu innych ludzi. To czas kształtowania się tożsamości młodego człowieka, również płciowej, wybierania ścieżek – od edukacji, przez zainteresowania, wyobrażenia o karierze zawodowej aż do budowania relacji z innymi ludźmi i przygotowania do samodzielności w niedalekiej przyszłości. To nieustanne poszukiwanie odpowiedzi na pytania: „kim jestem?”, „kim chciałabym/chciałbym być?”, „co chcę robić w swoim życiu?” i dokonywanie wyborów, które mają udzielić odpowiedzi na te pytania. Wtedy również przyglądamy się częściej naszej tożsamości płciowej i orientacji seksualnej, sprawdzamy swoje potrzeby by stać się w pełni autonomicznymi . To może być równie fascynująca przygoda jak i przytłaczająca m. in. ze względu na ilość możliwości. To ważne, aby w tym momencie móc o tym z kimś porozmawiać, skonsultować swoje pomysły, zobaczyć je z innej perspektywy. Jeśli czujesz potrzebę i gotowość, aby porozmawiać o tym ze mną – zapraszam Cię.

A może właśnie dowiedziałeś się, że Twoi rodzice zamierzają się rozstać i czujesz, że Twój świat nagle się zawalił i nic już nie będzie takie samo… Nie wiesz co o tym myśleć, nie rozumiesz co się wydarzyło, a nie chcesz o tym rozmawiać ze znajomymi ani z rodzicami. Możemy wspólnie się temu przyjrzeć. Może to będzie dla Ciebie łatwiejsze…

Jeśli to, co napisałam wyżej, wydaje Ci się w jakiś sposób znajome i chciałabyś/chciałbyś jako rodzic swojego dziecka albo jako nastolatek ze mną skonsultować – czekam na Ciebie w Dobrym Miejscu. Pamiętaj proszę, że jeśli jesteś nastolatkiem, który jest jeszcze niepełnoletni (masz mniej niż 18 lat), wówczas będę potrzebowała zgodę Twoich rodziców na spotkanie ze mną. Z założenia będzie to również praca z całą rodziną, a nie wyłącznie z Tobą.